Grzyby

Poradnik grzybiarza

Koźlarz topolowy (Leccinum duriusculum).

Rośnie od końca lipca do połowy listopada, pojedynczo lub małymi grupkami pod różnymi gatunkami topoli.

Chyba najsmaczniejszy z koźlarzy, gdyż ma twardy, łagodny w smaku miąższ, z rzadka tylko niszczony przez owady. Przyrządzać można w różny sposób, najczęściej używa się go jako dodatku do dań mięsnych. Nadaje się świetnie do suszenia.

Kapelusz czerwono-, ochrowo- lub szarobrązowy, powierzchnia początkowo delikatnie łuskowata lub filcowata, w dojrzałych okazach gładka, sucha i matowa; za młodu półkolisty, później wypukły, wreszcie poduchowaty, o średnicy 60-150 mm.

Rurki o długości 12-25 mm, białe lub białawe, później kremowe lub szarawe, zabarwiające się po naciśnięciu na kolor brudnobrązowy.

Trzon walcowaty lub wrzecionowaty, u podstawy niekiedy zaostrzony, o wysokości 50-150 mm, grubości 10-30 mm, w górnej części biały lub kremowy, w dolnej brązowawy, u podstawy niebieskawy, pokryty bardzo delikatnymi brązowymi łuskami.

Miąższ biały, w trzonie lekko różowieje, w podstawie trzonu sinieje, w całym owocniku twardy.

Smak nieznaczny, zapach przyjemny, grzybowy.

0 △|▽

    Dodaj komentarz