Grzyby

Poradnik grzybiarza

Koźlarz czerwony (Leccinum aurantiacum).

Rośnie bardzo obficie od lipca do listopada w lesie pod osikami lub pod pojedynczymi osikami poza lasem. Łatwo go znaleźć, gdyż jego czerwony kapelusz widać z daleka.

Kapelusz czerwonopomarańczowy, ciemno- lub ceglastoczerwony, za młodu lekko zamszowaty, matowy i suchy, później nagi; początkowo półkulisty, później poduchowaty, o średnicy 40-150 mm. Brzeg kapelusza cienki, skórka na obwodzie zwykle zwisa poza rurki w postaci cienkiej błonki.

Rurki najpierw białawe, potem bladoszarawe z oliwkowym odcieniem o długości 7-30 mm, wycięte lub wolne. Pory okrągłe, drobne, śmietankowokremowe, w dojrzałych okazach oliwkowoszare.

Trzon cylindryczny lub maczugowaty, pełny, o wysokości 50-180 mm, grubości 15-50 mm, początkowo z białymi, później z rdzawo lub kasztanowobrązowymi kosmkami.

Miąższ gruby, twardy, biały, po przekrojeniu najpierw szarofioletowy, później brązowoczerwony, wreszcie szaroczarny.

Smak nieznaczny, łagodny, zapach niewyraźny.

0 △|▽

    Dodaj komentarz