Grzyby

Poradnik grzybiarza

Borowik królewski (Boletus regius).

Rośnie od końca maja do września w lasach liściastych, zwłaszcza pod dębami na glebach wapiennych.

Kapelusz na różowym tle ma czerwonawe, a nawet krwistoczerwone włókniste strzępki, ostatecznie jest zabarwiony na różowo, różowoczerwono lub fioletowoczerwono, z wiekiem blednie. W młodym owocniku półkolisty, później wypukły, w dojrzałym poduchowaty, gładki lub pomarszczony, suchy, początkowo zamszowy i filcowaty, matowy, na koniec nagi; średnica 60-150 mm.

Rurki początkowo cytrynowe, potem jaskrawo żółte, o długości 10-25 mm, w dojrzałym owocniku żółtozielone z oliwkowym odcieniem, nie siniejące na przekroju, wycięte lub wolne. Pory okrągłe, drobne, najpierw jaskrawożółte z oliwkowym odcieniem, w dojrzałych okazach nierówne, gruzełkowate, nie siniejące pod dotknięciem.

Trzon najpierw baryłkowaty, później maczugowaty lub cylindryczny, o wysokości 50-150 mm, grubości 15-60 mm, pełny, chromowożółty z drobną białą siateczką u góry, często z winnoczerwonymi plamami u podstawy. Niekiedy lekko błękitnieje od dotknięcia (zwłaszcza po deszczach).

Miąższ mięsisty, twardy, bladożółty lub jaskrawożółty, u podstawy brązowoczerwonawy, nie zmieniający zwykle zabarwienia po przekrojeniu. Smak łagodny, zapach niewyraźny.

0 △|▽

    Dodaj komentarz